Vestia-fraudezaak: hoger beroep, straf en schadevergoeding
Manipuleren
Twee medewerkers van Vestia manipuleerden samen met een aantal tussenpersonen de offerteprocedure van Vestia zodanig dat de opdrachten werden gegund aan partijen die bereid waren hun offertes en facturen op te hogen met 10% van de omzet die daadwerkelijk nodig zou zijn om het project uit te voeren. Die 10% extra werd vervolgens door middel van valse facturen van diverse vennootschappen aan de twee Vestia medewerkers en hun tussenpersonen doorbetaald. Vestia leed hierdoor, zonder dat zij het wist, dus schade omdat zij 10% per opdracht teveel betaalde.
Deze gang van zaken werd door het Openbaar Ministerie als valsheid in geschrifte (van offertes en facturen), oplichting, niet-ambtelijke omkoping (van de twee Vestia medewerkers) en witwassen tenlastegelegd. In de eerdere rechtszaak werden vrijwel alle feiten bewezen verklaard en legde de rechtbank niet alleen taakstraffen, maar in enkele gevallen ook forse gevangenisstraffen op.
Vonnis van de rechtbank
Eén van de tussenpersonen werd zowel bij de rechtbank als in hoger beroep door mr. Oscar Kuit bijgestaan. Hem werd verweten dat hij valse offertes en facturen opstelde; een feit dat de tussenpersoon ook heeft erkend. Ten aanzien van een aantal andere offertes en facturen (ten laste gelegd als feit 1) wist en kon deze tussenpersoon echter niet weten dat daarvoor geen werkzaamheden werden verricht. Desondanks veroordeelde de rechtbank hem ook voor dit feit en legde hem een zeer zware gevangenisstraf van 9 maanden waarvan 3 maanden voorwaardelijk op. Tevens diende hij een zeer forse schadevergoeding aan Vestia te betalen.
Hoger beroep
In hoger beroep is verweer gevoerd tegen
a) de veroordeling voor dit feit 1,
b) de hoogte van de opgelegde straf,
c) de hoogte van de schadevergoeding.
Op alle drie punten heeft het hof de advocaat in het gelijk gesteld.
Vrijspraak feit 1
Ten aanzien van feit 1, het opstellen van de facturen, oordeelde het hof dat niet kon worden “geconcludeerd dat de facturen zijn opgehoogd en de op de facturen vermelde werkzaamheden niet, althans niet voor de gefactureerde bedragen zijn verricht hetgeen de facturen vals zou maken.”
Het hof kon niet “vaststellen dat de verdachte van deze gang van zaken wetenschap had. Daarmee kan evenmin worden vastgesteld dat de verdachte de voor het valselijk opmaken van facturen vereiste wetenschap had. “ Dit was precies het verweer dat mr. Kuit bij het Hof heeft gevoerd en waarin het Hof de advocaat dus volgde.
Strafoplegging
Vervolgens heeft het hof ook het verweer tegen de opgelegde gevangenisstraf gehonoreerd. De advocaat heeft gewezen op de beperkte rol die zijn cliënt in de gehele fraudezaak speelde, zijn positieve proceshouding en de impact die een gevangenisstraf op hem, zijn gezin en zijn werk zou hebben.
Ook heeft het hof er rekening mee gehouden dat de zaak al 9 jaar oud was, de kans op herhaling gering en het feit dat de verdachten verantwoordelijkheid voor hun daden wilden nemen.
Het hof heeft daarop besloten aan de cliënt geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen, maar slechts een korte voorwaardelijke gevangenisstraf en een taakstraf van 200 uur. Dat is een groot verschil met het vonnis van de Rechtbank.
Schadevergoeding
Ten slotte is in hoger beroep van de gevorderde schadevergoeding ter hoogte van € 214.957,50 ‘slechts’ een bedrag van € 102.850,00 toegewezen. Ook daar is voor de cliënt dus een uitstekend resultaat bereikt.
Conclusie
Een strafzaak gaat om veel meer dan alleen ‘vrijspraak’ of ‘veroordeling’. Ook als de feiten (geheel of gedeeltelijk) wel bewezen kunnen worden, kan deskundige bijstand door een advocaat een groot verschil maken voor de straf die wordt opgelegd en een te betalen schadevergoeding. Op dat vlak is er dus vaak nog veel te ‘winnen’. Dit vraagt om vakkennis, inzet en vasthoudendheid, maar het resultaat is er dan ook naar. Dat toont deze zaak nog maar eens aan.
